Sommige momenten in je loopbaan vormen je als leider. Niet omdat alles volgens plan verloopt, maar juist omdat dat niet zo is. Voor mij was dat het moment waarop we in korte tijd 123 vluchtelingen moesten opvangen in een sporthal. Als hoofd opvang stond ik midden in die operatie. Wat begon als een logistieke uitdaging, groeide uit tot een intensieve leiderschapservaring die ik nooit zal vergeten.
De sporthal veranderde razendsnel van een lege ruimte in een tijdelijke thuisbasis. Bedden, looproutes, EHBO, veiligheid, eten, registratie, rustmomenten, alles moest tegelijk geregeld worden. Er was geen draaiboek dat precies paste bij deze situatie. Wat er wél was: een team collega’s dat bereid was om alles uit handen te laten vallen en bij te springen.
Leiderschap is zichtbaar zijn
Als hoofd opvang voelde ik vanaf het eerste moment: mijn rol is nu cruciaal. Niet omdat ik alle antwoorden had, maar omdat mensen naar mij keken. In tijden van onzekerheid zoeken teams houvast. Ik leerde dat leiderschap dan vooral betekent: zichtbaar zijn, rust uitstralen en besluiten durven nemen, ook als je niet alle informatie hebt. Ik liep rond, sprak mensen aan, luisterde naar zorgen en hakte knopen door. Soms snel, soms na overleg, maar altijd met de gedachte: liever een richting dan stilstand. Dat gaf het team vertrouwen en tempo.
Samenwerking als fundament
Wat mij het meest raakte, was de enorme bereidheid tot samenwerking. Collega’s uit verschillende teams en functies draaiden mee in één gezamenlijk rooster. Sommigen werkten avonddiensten, anderen hielpen met klussen die ver buiten hun normale werkzaamheden lagen. Titels en afdelingen deden er even niet toe. We waren één team met één doel. Als leider leerde ik hier hoe belangrijk het is om ruimte te geven aan ieders kracht. Door te vertrouwen op de expertise en inzet van collega’s, hoefde ik niet alles zelf te controleren. Integendeel: door los te laten, werd het geheel sterker.
Trots die blijft
Er waren momenten van vermoeidheid, spanning en twijfel. Maar er was vooral ook trots. Trots op het team dat stond, op de organisatie die flexibel was en eerlijk gezegd trots op mezelf. Niet uit ego, maar omdat ik voelde: ik kan dit dragen. Ik kan leidinggeven onder druk, mensen verbinden en koers houden in een complexe situatie.
Dat gevoel neem ik nog steeds mee.
Lessen voor startende managers
Terugkijkend zijn er een aantal lessen die ik iedere startende manager zou willen meegeven:
-
Je hoeft niet alles te weten om leiding te geven
Richting geven, prioriteiten stellen en vertrouwen bieden zijn belangrijker dan perfecte kennis. -
Zichtbaarheid is essentieel in crisissituaties
Mensen volgen geen functie, maar gedrag. Laat zien dat je er bent. -
Samenwerking ontstaat door vertrouwen, niet door controle
Geef verantwoordelijkheid en erken inzet. Dat betaalt zich dubbel terug. -
Durf beslissingen te nemen
Geen besluit nemen is óók een besluit, en vaak het slechtste. -
Sta stil bij successen, hoe zwaar de situatie ook is
Trots en waardering geven energie en versterken teams.
Deze ervaring heeft mijn beeld van leiderschap blijvend veranderd. Leidinggeven gaat niet over macht of positie, maar over dienstbaarheid, verbinding en moed. En soms begint dat allemaal gewoon… in een sporthal.
Reactie plaatsen
Reacties
Heel mooie leerzame beschrijving Angela. Met mooie lessen!!